Nadat ík herfst ‘23, op Willem‘s aanbeveling heen een «Neurologen» hier in Solothurn bezocht, heb ik Alzheimer in beginstadium. Voor mij meer een opluchting als stress.
Ongeveer dezelfde tijd ben ik ook, als ik «effegauw» op de fiets de zondagskrant ging halen, onder in’t Station op m’n «Plattebek» of beter gezegd op m’n sodemieter gevallen! Zondagmorgen: geen mens te zien. Na een uiterst pijnlijk kwartier stond ik naast m’n fiets bibberend en zijn die 200 mtr. strompelend samen naar huis gelopen!?
M’n fiets kwam er zonder kleerscheuren onderuit! Maar m’n heup had een scheur, die na een maand niet dicht groeide. Ze hebben ‘m dan vervangen door een chroomstalen (roestvrij!) heup! Dat is ondertussen goed 3 maand geleden!